Je klant factureert aan Frankrijk: de vier vragen die je deze maand moet stellen

Op 1 september 2026 heeft Frankrijk zijn ontvangstplicht aangezet. Elk Frans bedrijf, ongeacht omvang, moet vanaf die datum technisch in staat zijn een gestructureerde elektronische factuur te ontvangen. Een pdf mailen, ook met ingebedde XML, voldoet niet meer.

Vrijwel alles wat hierover geschreven is, is geschreven voor Franse bedrijven. Dit stuk is geschreven voor de accountant van een Nederlands of Belgisch bedrijf dat aan Frankrijk verkoopt, want daar landt de vraag als eerste en daar wordt hij het makkelijkst gemist.

De reden dat hij gemist wordt is eenvoudig. Het mandaat hangt niet aan de vestiging van jouw klant. Het hangt aan die van zijn afnemer. Een bedrijf in Eindhoven zonder Franse entiteit, zonder Frans btw-nummer en zonder Frans personeel valt er alsnog onder, puur omdat het factureert aan een Franse afnemer.

Welke van je klanten dit raakt

Dat kun je uit de administratie beantwoorden, zonder iemand te bellen.

Zoek in het debiteurenbestand naar btw-nummers die met FR beginnen. Elke klant met Franse btw-plichtige afnemers valt in scope voor de facturen die hij aan die afnemers stuurt. Dat is de hele toets. Omzet doet niet ter zake, personeelsomvang doet niet ter zake, en of je klant een Franse vestiging heeft doet niet ter zake.

Er komen meestal twee groepen boven:

1. Vaste exporteurs. Die weten dat ze aan Frankrijk verkopen en hebben vaak al een vraag van een Franse afnemer gehad. Hier kun je het concreetst helpen.
2. Incidentele exporteurs. Een of twee Franse facturen per jaar, bij niemand op het netvlies. Dit is de groep die er over een kwartaal door verrast wordt, want er is niets aan hun proces dat eruitziet alsof het moet veranderen, tot een factuur terugkomt.

Die tweede groep is groter dan de meeste kantoren verwachten.

De vier vragen

Voor elke klant met Franse afnemers bepalen vier vragen de positie. Ze kosten ongeveer tien minuten per klant.

1. Zijn de Franse afnemers bereikbaar op Peppol?

Dat is per btw-nummer te controleren zonder iemand te benaderen. De Peppol Directory is openbaar en een opzoeking geeft binnen seconden een ja of een nee. Je kunt het per nummer doen met onze gratis Peppol-check; geen account, geen creditcard.

Een afnemer die bereikbaar is kan vandaag een gestructureerde factuur ontvangen. Een afnemer die dat niet is, routeert via een PDP die geen Peppol-adres heeft gepubliceerd, of is nog niet klaar. Daarmee kom je bij vraag twee.

2. Zo niet, welke PDP heeft die afnemer gekozen?

Frankrijk bouwde geen Peppol-only four-corner-model zoals België en Nederland. Het werkt met een Y-vormige architectuur en drie rollen:

• PPF (Portail Public de Facturation): het publieke portaal, en het verplichte rapportagepunt voor factuur- en lifecycledata richting de belastingdienst.
• PDP (Plateforme de Dématérialisation Partenaire): gecertificeerde private dienstverleners waar bedrijven op aansluiten. PDP’s zijn onderling en met PPF verbonden.
• OD (Opérateur de Dématérialisation): niet-gecertificeerde dienstverleners die op een PDP draaien.

Elke Franse B2B-factuur moet via een PDP of via de PPF. Directe EDI tussen twee partijen, zonder PDP, voldoet ook niet, want de lifecycledata moet alsnog gerapporteerd worden.

De Franse afnemer van je klant moet dus een PDP hebben gekozen. Kan hij er geen noemen, dan loopt hij achter en moet je klant rekening houden met handmatige afhandeling in de tussentijd. Dat is nuttig om in september te weten in plaats van in november.

3. Kan het systeem van je klant überhaupt een gestructureerde factuur maken?

De aanvaarde formaten zijn Factur-X, UBL en CII. Factur-X is in Frankrijk politiek bevoorrecht omdat de standaard daar is ontstaan en de mensleesbare archieflaag biedt die de belastingdienst wenst.

De meeste boekhoudpakketten die in Nederland en België verkocht worden kunnen UBL leveren, want de Belgische verplichting van 1 januari 2026 heeft dat afgedwongen. Of het specifieke exportprofiel ook aan EN 16931 voldoet is een andere vraag, en het loont om één echte factuur te valideren in plaats van de featurelijst van de leverancier te geloven.

4. Hoe komt de factuur werkelijk in Frankrijk aan?

Voor de meeste niet-Franse mkb’ers is de Peppol-brug de weg van de minste weerstand. Meerdere gecertificeerde PDP’s accepteren Peppol BIS Billing 3.0-facturen en vertalen die door naar het Franse systeem. Het verzendende bedrijf hoeft niet rechtstreeks met de Franse stack te integreren: het verstuurt naar zijn eigen Peppol Access Point, de PDP ontvangt, de afnemer is bereikbaar.

Dat is de moeite waard om expliciet tegen een klant te zeggen die zich schrap zet voor een Frans integratieproject. In veel gevallen is dat er niet.

Als het antwoord nee is

Kan een klant vandaag geen gestructureerde factuur naar een Franse afnemer sturen, dan is dit de praktische volgorde:

1. Stel vast welke specifieke afnemers het betreft. Meestal zijn het er minder dan de klant vreest.
2. Vraag elk van die afnemers welke PDP ze gebruiken en of die PDP Peppol accepteert. De meeste doen dat.
3. Controleer wat het boekhoudpakket van je klant al kan exporteren, en valideer één echte factuur tegen het formaat voordat je erop leunt.
4. Spreek af wat er in de tussentijd gebeurt. Een factuur die niet gestructureerd geleverd kan worden, is een factuur die niet betaald wordt.

Punt vier is degene die mensen in beweging brengt. Het compliance-argument is abstract; een stilliggende vordering is dat niet.

De tijdlijn op één kolom

• 15 december 2025: het PDP-certificeringsproces formeel geopend.
• 1 september 2026: ontvangstplicht voor alle Franse bedrijven. Verzendplicht voor grote (>5.000 medewerkers) en middelgrote (250 tot 4.999 medewerkers) ondernemingen.
• 1 september 2027: verzendplicht uitgebreid naar kleine ondernemingen (<250 medewerkers, <€50M omzet) en zeer kleine ondernemingen.
• Vanaf september 2027: volledige dekking, met transactionele datarapportage (e-reporting) voor B2C en grensoverschrijdend naast de B2B-e-facturatie.

De datum die exporteurs verrast is de eerste. Ook waar de Franse afnemer van je klant een klein bedrijf is dat nog niet verplicht is elektronisch te verzenden, is hij wel verplicht te ontvangen. Blijf je hem pdf’jes mailen, dan zet je hem aan de ontvangstkant in de fout, en steeds vaker zal hij daar iets van zeggen.

Wat dit voor je kantoor betekent

Dit is een gesprek van tien minuten per klant waarvan de meesten niet weten dat ze het nodig hebben. De btw-nummers doorlopen kost een middag over een heel klantenbestand, en het levert een korte lijst namen op met een concreet, gedateerd probleem.

Frankrijk is bovendien niet de laatste. België ging op 1 januari 2026 live, het Poolse KSeF in april 2026, en het Duitse B2B-regime wordt gefaseerd ingevoerd. De klanten die je nu in kaart brengt zijn dezelfde klanten die je voor de volgende jurisdictie opnieuw in kaart brengt, en dat werk wordt elke keer goedkoper.

Wil je beginnen met het deel dat geen voorbereiding vraagt: neem de twintig grootste Franse afnemers uit je klantenbestand en controleer hun Peppol-bereikbaarheid. Wie negatief terugkomt, staat op je gesprekslijst voor deze maand.

Wie dit schreef, en wat wij doen

Dit artikel komt van SealDoc, en het is redelijk om te vragen wat dat is voordat je op een link klikt. Twee dingen, en het helpt ze uit elkaar te houden.

Het eerste is e-facturatie. Facturen genereren en valideren in Peppol BIS Billing 3.0, Factur-X, ZUGFeRD en XRechnung, via een API of via n8n, Make en Zapier. De gratis Peppol-check hierboven draait op diezelfde engine, net als de validator waar je een bestaande factuur tegen het formaat kunt houden.

Het tweede is de bewijslaag eronder, en daar wordt het voor een kantoor pas interessant. Elk document dat er doorheen gaat wordt een PDF/A-3B, gevalideerd tegen ISO 19005-3, met een RFC 3161-tijdstempel, een SHA-384 hashketen en een chain of custody die vastlegt wie wat wanneer deed. Dat exporteert als één Evidence Pack: het document, het audittrail en het manifest, in een vorm die je aan een auditor kunt overhandigen.

De reden dat dat bestaat is prozaïsch. Een pdf in een map bewijst dat je een bestand hebt. Hij bewijst niet wanneer het ontstond, en ook niet dat er sindsdien geen byte aan veranderd is. Voor een factuur die zeven jaar of langer bewaard moet blijven, is dat een verschil dat pas opvalt op het moment dat iemand ernaar vraagt. En dan is het te laat om het alsnog te regelen.

Alles draait op Europese infrastructuur. Wil je zien wat het is zonder iets te installeren: de Peppol-check en de validator vragen geen account en geen creditcard. Een uitgebreidere uitleg staat op wat is SealDoc.