Het Franse e-facturatiemandaat, wat verandert er op 1 september 2026

Op 1 september 2026 schakelt Frankrijk zijn lang uitgestelde e-facturatieplicht in. Vanaf die datum moet elk bedrijf dat in Frankrijk gevestigd is e-facturen kunnen ontvangen, en moeten grote en middelgrote ondernemingen ze ook uitreiken en aan e-reporting doen; kleine en micro-ondernemingen volgen op 1 september 2027.

Het mandaat is al eerder uitgesteld. Deze keer zit er geen rek meer in de kalender: de data voor 2026/2027 zijn vastgelegd in de Franse begrotingswet voor 2024 (loi de finances pour 2024), en de belastingdienst publiceerde op 16 januari 2026 zijn eerste 101 goedgekeurde platforms. Heb je Franse handelspartners, dan zijn de komende vier maanden het venster om te bevestigen dat je zowel kunt verzenden als ontvangen.

Wat het Franse mandaat werkelijk eist

Frankrijk koos architectonisch een andere weg dan België en Nederland. In plaats van een four-corner Peppol-only model gebruikt Frankrijk een netwerk van goedgekeurde platforms rond een publiek portaal:

• PPF (Portail Public de Facturation): het publieke portaal. Het wisselt geen facturen meer uit, maar beheert de centrale directory en geeft factuurgegevens door aan de belastingdienst.
• PA (plateforme agréée, voorheen PDP): goedgekeurde private platforms waar bedrijven mee koppelen. Goedgekeurde platforms verbinden onderling met elkaar en geven gegevens door aan de PPF.
• OD (Opérateur de Dématérialisation): niet-goedgekeurde dienstverleners die op een goedgekeurd platform draaien voor toegevoegde waarde.

In de praktijk moet vanaf september 2026 elke e-factuur tussen Franse bedrijven via een goedgekeurd platform (plateforme agréée, PA) reizen; het publieke portaal (PPF) wisselt geen facturen meer uit, maar beheert de centrale directory en geeft factuurgegevens door aan de belastingdienst. Pdf’jes per e-mail, ook met ingebedde XML, vallen af. Directe EDI tussen twee partijen, zonder goedgekeurd platform, valt ook af.

Frankrijk accepteert drie basisformaten op gelijke voet: UBL, CII en Factur-X.

Grensoverschrijdend: wanneer geldt het Franse mandaat voor jou?

De regel is eenvoudiger dan de architectuur: de Franse e-facturatieplicht geldt alleen wanneer zowel leverancier als afnemer belastingplichtigen zijn die in Frankrijk gevestigd zijn. Concreet:

• Een in Frankrijk gevestigd bedrijf dat factureert aan een ander in Frankrijk gevestigd bedrijf, moet het Franse e-facturatiesysteem gebruiken.
• Een buitenlandse leverancier zonder Franse vestiging valt buiten de e-facturatieplicht, ook met een Frans btw-nummer.
• Zijn Franse zakelijke afnemer meldt de aankoop in plaats daarvan via e-reporting aan de belastingdienst.

Dit is het stuk waar de meeste niet-Franse exporteurs zich in vergissen. Ben je een Nederlands, Duits of Belgisch bedrijf zonder Franse vestiging dat factureert aan een Franse afnemer, dan geldt de e-facturatieplicht niet voor jouw factuur. Je afnemer meldt de aankoop via e-reporting.

Vraagt je Franse afnemer toch om een gestructureerde factuur, dan is de Peppol-brug voor de meeste niet-Franse mkb’ers de weg van de minste weerstand. Meerdere goedgekeurde platforms accepteren Peppol BIS Billing 3.0-facturen. Het verzendende bedrijf hoeft niet rechtstreeks met de Franse stack te integreren: het verstuurt naar zijn eigen Peppol Access Point, het platform van de afnemer ontvangt, de afnemer is bereikbaar.

De tijdlijn op één kolom

• 16 januari 2026: de belastingdienst publiceert zijn eerste 101 goedgekeurde platforms.
• 1 september 2026: ontvangstplicht voor elk bedrijf dat in Frankrijk gevestigd is. Verzend- en e-reportingplicht voor grote en middelgrote ondernemingen (middelgroot: minder dan 5.000 personen en een omzet van ten hoogste €1,5 miljard of een balanstotaal van ten hoogste €2 miljard).
• 1 september 2027: verzend- en e-reportingplicht uitgebreid naar kleine en micro-ondernemingen (klein: minder dan 250 personen en een omzet van ten hoogste €50 miljoen of een balanstotaal van ten hoogste €43 miljoen).
• E-reporting (transactiegegevens voor B2C en grensoverschrijdende handel) volgt dezelfde kalender als het uitreiken: 1 september 2026 voor grote en middelgrote ondernemingen, 1 september 2027 voor kleine en micro-ondernemingen.

De ontvangstplicht op 1 september 2026 is de datum die de meeste Franse bedrijven verrast. Zelfs een klein bedrijf dat nog niet verplicht is om elektronisch te verzenden, is wel verplicht om van zijn Franse leveranciers elektronisch te ontvangen. Een factuur van een buitenlandse leverancier zonder Franse vestiging blijft buiten die verplichting; de Franse afnemer meldt hem via e-reporting.

Wat te doen in de komende 90 dagen

Het werk splitst zich in twee sporen: bevestigen of je Franse afnemers klaar zijn, en bevestigen of je eigen uitgaande capaciteit klopt.

Voor je Franse afnemersbasis:

1. Identificeer de top 20 Franse entiteiten die je factureert. Controleer voor elk of ze bereikbaar zijn op Peppol. Dat kan één btw-nummer per keer op /check/peppol en je hebt binnen seconden een verdict.
2. Vraag elke afnemer die nog niet op Peppol zit, welk goedgekeurd platform ze gaan gebruiken. Ze moeten er één kiezen voor september. Weten ze het nog niet, dan is dat een waarschuwingssignaal: ze lopen achter en je dreigt handmatig te moeten routeren.
3. Vraag of ze je facturen in een gestructureerd formaat willen ontvangen. Zonder Franse vestiging blijven je facturen buiten de e-facturatieplicht, maar een gestructureerde factuur past op het eigen goedgekeurde platform van de afnemer.

Voor je eigen uitgaande stroom:

1. Valideer dat je facturatiesysteem Factur-X EN 16931 of UBL kan produceren. Kan het geen van beide, dan is dat het eerste gat om te dichten.
2. Test een voorbeeldfactuur via de publieke validator op /check om te bevestigen dat het bestand zowel PDF/A-3 als de EN 16931-schemavalidatie passeert.
3. Bevestig bij je Peppol-leverancier dat die Franse goedgekeurde platforms kan bereiken. Peppol is de goedkoopste route voor mkb’ers, een directe koppeling met een goedgekeurd platform loont bij hogere volumes.

Wat verandert er als je al zaken doet in België

Verstuur je al Peppol-facturen aan Belgische afnemers (verplicht voor in België gevestigde leveranciers sinds januari 2026), dan is het meeste technische werk voor Frankrijk al gedaan. Het formaat is hetzelfde, EN 16931 over Peppol BIS Billing 3.0. De voornaamste Frans-specifieke toevoeging is de lifecyclerapportage die het goedgekeurde platform afhandelt: factuurlifecyclestatussen (gedeponeerd, ontvangen, goedgekeurd, afgewezen, betaald) stromen terug naar PPF, dat de transactionele rapportage van de belastingdienst voedt. Dit hoef je niet zelf te bouwen, dat doet het platform. Wel moet je zorgen dat je boekhoudsysteem de statussen reflecteert die jouw platform rapporteert.

De conclusie

Frankrijk in september 2026 is geen België met een Frans accent. De architectuur is anders, de verplichte routering via een goedgekeurd platform is uniek voor Frankrijk, en de ontvangstplicht landt vanaf dag één op elk bedrijf dat in Frankrijk gevestigd is. Het goede nieuws is dat je, als je facturatie al EN 16931 spreekt en op Peppol rijdt, een korte grensoverschrijdende brug naar Frankrijk hebt. Het slechte nieuws is dat “we lossen het na de zomer wel op” dit jaar geen zomer meer overhoudt.