← Powrót do wszystkich artykułów

Co musi zawierać faktura? Obowiązkowe elementy faktury: minimum UE i to, co dodają Holandia, Belgia, Niemcy i Francja

SealDoc Team · · 32 min czytania

Na każdej fakturze VAT w UE znajdują się obowiązkowe elementy faktury z artykułu 226 dyrektywy VAT: data wystawienia, unikalny kolejny numer, Twój numer VAT, Twoja nazwa i adres oraz nazwa i adres Twojego klienta, co i w jakiej ilości zostało dostarczone, data dostawy, jeśli się różni, kwoty według stawek VAT, stawka i kwota VAT. Przy odwrotnym obciążeniu dochodzą do tego stałe wyrazy „odwrotne obciążenie”, przy zwolnieniu lub wewnątrzwspólnotowej dostawie odesłanie do zwolnienia, a przy odwrotnym obciążeniu i wewnątrzwspólnotowej dostawie także numer VAT Twojego klienta. Dla celów VAT jest to według dyrektywy lista zamknięta. To, czego dodatkowo wymagają Holandia, Belgia, Niemcy i Francja, wynika częściowo z innych przepisów, takich jak przepisy o rejestrze handlowym i prawo handlowe, a częściowo z krajowych przepisów o VAT. E-faktura ma ponadto drugą warstwę: wymagania techniczne normy europejskiej EN 16931 i Peppol BIS. Faktura może spełniać wymogi prawa, a mimo to zostać odrzucona przez Peppol, i odwrotnie. Poniżej dla każdej części: czego wymaga prawo, czego wymaga e-faktura i gdzie jest źródło. Stan na 21 października 2026 roku.

Co musi być na każdej fakturze VAT

Artykuł 226 dyrektywy VAT (dyrektywa 2006/112/WE) wymienia dane, które dla celów VAT są obowiązkowe na fakturze. Każde państwo przejęło je w ogólnych zarysach do własnych przepisów: Holandia w artykule 35a Wet op de omzetbelasting 1968 (holenderskiej ustawy o VAT), Belgia w artykule 5 dekretu królewskiego nr 1 (KB nr. 1), Niemcy w § 14 i § 14a UStG, Francja w artykule 242 nonies A załącznika II do Code général des impôts. Trzecia kolumna pokazuje, w którym polu e-faktury zgodnej z EN 16931 znajduje się dana informacja.

DaneArtykuł 226Pole w EN 16931
Data wystawieniapkt 1BT-2
Unikalny kolejny numer, w jednej lub kilku seriachpkt 2BT-1
Numer VAT dostawcypkt 3BT-31
Numer VAT klienta, przy odwrotnym obciążeniu i przy wewnątrzwspólnotowej dostawiepkt 4BT-48
Pełna nazwa i adres dostawcy oraz klientapkt 5BT-27 i BG-5, BT-44 i BG-8
Ilość i rodzaj towarów lub usługpkt 6BT-129 i BT-153, dla każdej pozycji
Data dostawy lub data wpłaty zaliczki, jeśli jest określona i różni się od daty wystawieniapkt 7BT-72 lub okres fakturowania BG-14
Podstawa opodatkowania dla każdej stawki lub zwolnienia, cena jednostkowa bez VAT, rabatypkt 8BT-116, BT-146, rabaty w BT-92 i BT-136
Stawka VATpkt 9BT-119, dla pozycji BT-152
Kwota VATpkt 10BT-117 dla każdej stawki, BT-110 łącznie
Wzmianka przy zwolnieniu lub odwrotnym obciążeniupkt 11 i 11aBT-120 (tekst) lub BT-121 (kod)

Sytuacje szczególne mają własną wzmiankę; są opisane dalej. Co oznaczają BT i BG, przeczytasz w artykule o modelu danych EN 16931.

Kilka szczegółów, przy których często popełnia się błędy:

  • Dla celów VAT lista jest zamknięta. Artykuł 226 stanowi, że faktury do celów VAT „zawierają wyłącznie następujące dane”. Artykuł 273 zabrania państwom wykorzystywania uprawnienia do przeciwdziałania oszustwom do nałożenia „dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem poza obowiązkami, które zostały określone w rozdziale 3”. Ta granica dotyczy wymogów VAT, a nie wymogów wynikających z innych przepisów.
  • Podpis nie jest potrzebny. Państwa nie mogą go wymagać (artykuł 229).
  • Dozwolona jest każda waluta. Kwota VAT musi jednak być podana w walucie krajowej danego państwa (artykuł 230). W e-fakturze ta kwota trafia do BT-111, a waluta do BT-6.
  • Numeru VAT Twojego klienta dyrektywa wymaga tylko przy odwrotnym obciążeniu i przy wewnątrzwspólnotowej dostawie. Państwa mogą wymagać go częściej (artykuł 227); Belgia z tego korzysta.
  • Data dostawy tylko wtedy, gdy się różni. Pkt 7 wymaga podania daty, „o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury”. Niemcy wymagają jej zawsze.
  • Przepisy którego państwa obowiązują. Co do zasady przepisy państwa, w którym następuje dostawa lub świadczenie usługi. Przy odwrotnym obciążeniu, gdy dostawca nie ma tam siedziby, obowiązują przepisy państwa dostawcy, chyba że klient sam wystawia fakturę (artykuł 219a). Holenderski przedsiębiorca bez siedziby w Niemczech, który świadczy usługę objętą odwrotnym obciążeniem na rzecz niemieckiego klienta, wystawia więc fakturę według przepisów holenderskich.

Oficjalne źródło: Dyrektywa VAT, artykuł 226.

Dwie warstwy: czego wymaga prawo, a czego e-faktura

E-faktura musi spełniać dwa rodzaje wymagań, które się nie pokrywają. Prawo określa, jakie dane muszą się na niej znaleźć dla celów VAT. Norma EN 16931, a ponad nią Peppol BIS, określa, w którym polu znajdują się te dane i jakich pól plik potrzebuje, aby oprogramowanie mogło go przetworzyć. Walidator sprawdza drugą warstwę. 21 października 2026 roku obowiązuje Peppol BIS Billing 3.0.21, wymagany od 17 sierpnia 2026 roku.

DanePrawo (artykuł 226)EN 16931Peppol BIS
Adres elektroniczny sprzedawcy i nabywcynie wymaganieobowiązkoweobowiązkowe, z identyfikatorem schematu
Referencja nabywcy lub numer zamówienianie wymaganieobowiązkowejedno z nich obowiązkowe
Identyfikator specyfikacji, kod typu faktury i kod walutynie wymagaobowiązkoweobowiązkowe
Sumy zgodne z pozycjaminie wymagaobowiązkowe, z regułami obliczeńobowiązkowe
Ulica, kod pocztowy i miejscowośćpełny adres obowiązkowyobowiązkowy tylko kod krajutak samo; obowiązkowe dla holenderskich dostawców (adres nabywcy tylko przy holenderskim nabywcy), między stronami niemieckimi tylko kod pocztowy i miejscowość
Numer VAT dostawcyzawszemoże go zastąpić inny numer podatkowytak samo
Numer VAT klienta przy odwrotnym obciążeniuobowiązkowynumer VAT lub numer w rejestrze handlowymtak samo
Data dostawy przy wewnątrzwspólnotowej dostawiejeśli się różnizawsze, lub okres fakturowaniatak samo
Dane płatnościnie wymaga, do 1 lipca 2030nieobowiązkoweobowiązkowe dla holenderskich dostawców i między stronami niemieckimi

Dlatego błąd może wystąpić w obie strony:

  • Prawnie kompletna, a mimo to odrzucona. Faktura ze wszystkimi danymi z artykułu 226, ale bez adresu elektronicznego Twojego klienta albo bez referencji nabywcy lub numeru zamówienia, nie przejdzie walidacji Peppol BIS. Prawnie niczego nie brakuje, a mimo to zostaje odrzucona.
  • Technicznie poprawna, prawnie niekompletna. I odwrotnie: faktura przechodzi walidację EN 16931 bez ulicy, kodu pocztowego i miejscowości (w Peppol nie, jeśli jesteś holenderskim dostawcą) albo, przy odwrotnym obciążeniu, z numerem w rejestrze handlowym Twojego klienta zamiast jego numeru VAT. Walidator nie widzi błędu, ale z punktu widzenia prawa brakuje obowiązkowej danej. Walidacja dowodzi, że struktura jest poprawna, a nie że faktura jest kompletna pod względem podatkowym.
  • W Niemczech liczy się strona podatkowa. Błąd w regule biznesowej, który nie dotyczy obowiązkowej danej, na przykład brak referencji nabywcy (BT-10), Bundesfinanzministerium (niemieckie Federalne Ministerstwo Finansów) określa jako „umsatzsteuerlich unbeachtlich” (bez znaczenia dla VAT). Błąd formatu sprawia natomiast, że E-Rechnung staje się „sonstige Rechnung”.

Co zgłasza walidator, gdy brakuje danej technicznej, przeczytasz w artykule o najczęstszych błędach Peppol.

Oficjalne źródło: Peppol BIS Billing 3.0.

Odwrotne obciążenie, zwolnienie i wewnątrzwspólnotowa dostawa

Jeśli nie naliczasz VAT, na fakturze musi być podany powód. W niektórych sytuacjach dyrektywa VAT przewiduje dosłowne wyrazy, a każde państwo ma je we własnym języku.

Odwrotne obciążenie

Przy odwrotnym obciążeniu VAT płaci Twój klient, a nie Ty. Faktura zawiera wtedy wyrazy „odwrotne obciążenie” (artykuł 226 pkt 11a) i numer VAT Twojego klienta (pkt 4). VAT nie naliczasz.

  • Holandia: „btw verlegd”, numer VAT Twojego klienta i podstawa opodatkowania według stawek VAT. Przy usłudze na rzecz firmy w innym państwie UE na fakturze widnieją oba numery VAT, a wzmianka może być także po angielsku, niemiecku lub francusku.
  • Belgia: „Btw verlegd” zamiast stawki i kwoty VAT. Długa klauzula zaczynająca się od „Verlegging van heffing” jest wymagana tylko przy pracach dotyczących nieruchomości i czynnościach z nimi związanych, i nawet wtedy nie w każdym przypadku.
  • Niemcy: „Steuerschuldnerschaft des Leistungsempfängers” albo termin z innej wersji językowej dyrektywy, na przykład „Reverse charge”. Numer VAT Twojego klienta jest obowiązkowy tylko przy usłudze w innym państwie członkowskim i przy transakcji trójstronnej, a nie przy odwrotnym obciążeniu w obrębie Niemiec.
  • Francja: „Autoliquidation”. Nie trzeba dodawać artykułu ustawy.

Jeśli mimo odwrotnego obciążenia wykażesz VAT na fakturze, ten VAT jest należny od Ciebie. Tak stanowi prawo holenderskie (artykuł 37 Wet OB) i niemieckie (§ 14c UStG).

W e-fakturze: kategoria VAT AE, stawka 0 i kwota VAT 0, z kodem VATEX-EU-AE lub tekstem „Reverse charge” (reguła BR-AE-10). EN 16931 akceptuje tu numer w rejestrze handlowym Twojego klienta (BT-47) zamiast jego numeru VAT (BT-48). Prawo wymaga numeru VAT, więc wypełnij BT-48.

Zwolnienie

Przy świadczeniu zwolnionym dyrektywa wymaga, aby faktura zawierała odesłanie do przepisu dyrektywy lub przepisu krajowego „lub każde inne odesłanie wskazujące na to”, że świadczenie jest zwolnione (pkt 11). Jak precyzyjne musi to być, zależy od kraju.

  • Holandia: ustawa wymaga „enige aanduiding” (jakiegokolwiek wskazania). Według Besluit administratieve verplichtingen omzetbelasting (holenderskiego zarządzenia w sprawie obowiązków administracyjnych w VAT) samo „vrijstelling” (zwolnienie) lub „nultarief” (stawka zerowa) to za mało: dla Twojego klienta i dla holenderskiej administracji podatkowej (Belastingdienst) musi być jasne, jaki reżim stosujesz. Przy zwolnieniu z artykułu 11 Wet OB wystarczy opis świadczenia, z którego bez wątpienia wynika, które zwolnienie ma zastosowanie. Jeśli korzystasz z holenderskiego zwolnienia dla małych przedsiębiorców (kleineondernemersregeling), podajesz to i nie wykazujesz VAT na fakturze.
  • Belgia: przepis, na którym opiera się zwolnienie, lub inna wzmianka, że czynność jest zwolniona.
  • Niemcy: artykuł ustawy nie jest potrzebny; wystarczy opis zwykłymi słowami, na przykład „Ausfuhr” (eksport). Według Bundesfinanzministerium podstawa zwolnienia powinna się na fakturze z reguły znaleźć.
  • Francja: przepis albo jednoznaczny opis zwolnionej czynności. Przedsiębiorca objęty systemem franchise en base podaje podstawę prawną, na przykład „TVA non applicable, article 293 B du CGI”.

W e-fakturze: kategoria VAT E, z kodem zwolnienia w BT-121 lub tekstem w BT-120. Jedno z nich jest obowiązkowe (reguła BR-E-10). W tekście umieść to samo konkretne wskazanie co na fakturze papierowej.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa

Jeśli dostarczasz towary firmie w innym państwie członkowskim UE i są one tam transportowane, dostawa jest w Twoim kraju zwolniona, pod warunkiem że spełnione są warunki artykułu 138: Twój klient jest tam zidentyfikowany do celów VAT i podał Ci swój numer VAT, a Ty wykazujesz dostawę w swojej informacji podsumowującej o wewnątrzwspólnotowych dostawach (w Holandii opgaaf ICP). W Holandii nazywa się to stawką 0%, a według Belastingdienst musisz móc wykazać transport. Wszystkie cztery kraje wymagają wtedy na fakturze obu numerów VAT i wzmianki o zwolnieniu.

  • Numer VAT Twojego klienta jest tu czymś więcej niż wzmianką. Od czasu tak zwanych quick fixes w dyrektywie VAT jest on warunkiem samego zwolnienia: Twój klient musi Ci go przekazać (artykuł 138). Według Belastingdienst stawka 0% nie ma zastosowania bez ważnego numeru VAT Twojego klienta. Jeśli okaże się, że Twój klient nie jest przedsiębiorcą, według Belastingdienst możesz otrzymać dodatkowy wymiar podatku i karę.
  • Holandia: oba numery VAT oraz, według Belastingdienst, w dowolnym języku „tabel II, onderdeel a, post 6, Wet OB ‘68” lub „artikel 138, lid 1, Richtlijn 2006/112”.
  • Belgia: numer VAT Twojego klienta w państwie członkowskim przeznaczenia i wzmianka o zwolnieniu.
  • Niemcy: oba numery VAT i odesłanie do zwolnienia.
  • Francja: oba numery VAT i podstawa zwolnienia. Według francuskiej administracji podatkowej nie należy tu umieszczać „Autoliquidation”.
  • Termin: najpóźniej 15. dnia miesiąca następującego po dostawie, w całej UE (artykuł 222).
  • Bez faktury uproszczonej. Dyrektywa zabrania państwom dopuszczania jej przy wewnątrzwspólnotowej dostawie.

W e-fakturze: kategoria VAT K, z kodem VATEX-EU-IC lub tekstem „Intra-community supply”. Tutaj EN 16931 wymaga numeru VAT Twojego klienta, bez alternatywy, oraz Twojego numeru VAT lub numeru VAT Twojego przedstawiciela podatkowego (reguła BR-IC-02). Obowiązkowa jest też data dostawy lub okres fakturowania (BR-IC-11), podobnie jak kraj dostawy (BR-IC-12). Zgodnie z prawem data dostawy musi być na fakturze tylko wtedy, gdy różni się od daty wystawienia (w Niemczech zawsze); w e-fakturze zgodnej z EN 16931 przy wewnątrzwspólnotowej dostawie zawsze.

Inne sytuacje ze stałą wzmianką

  • Samofakturowanie. Jeśli fakturę za Ciebie sporządza Twój klient, widnieje na niej wyraz „samofakturowanie” (pkt 10a). Po niderlandzku to „factuur uitgereikt door afnemer”, po angielsku „Self-billing”, po niemiecku „Gutschrift”, po francusku „Autofacturation”. Jest to dozwolone tylko wtedy, gdy zostało wcześniej uzgodnione między Wami i istnieje procedura, w ramach której akceptujesz każdą fakturę (artykuł 224). W Peppol samofakturowanie ma własny typ dokumentu; zwykły profil Billing nie dopuszcza przeznaczonego do tego kodu (389).
  • Procedury marży i biura podróży. Przy towarach używanych, dziełach sztuki, przedmiotach kolekcjonerskich i antykach oraz przy procedurze dla biur podróży na fakturze widnieje stała wzmianka właściwa dla tej procedury (pkt 13 i 14). W Holandii samego VAT nie wolno wykazywać na fakturze osobno.
  • Przedstawiciel podatkowy. Jeśli do zapłaty VAT zobowiązany jest przedstawiciel podatkowy, na fakturze widnieją jego numer VAT, nazwa i adres (pkt 15). W e-fakturze jest to BG-11.
  • Nowy środek transportu. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie nowego środka transportu na fakturze muszą się znaleźć dane, z których wynika, że jest on nowy (pkt 12). Belgia przy dostawie samochodów osobowych wymaga też marki, modelu i numeru nadwozia, a przy pracach nad pojazdem silnikowym numeru rejestracyjnego.

Kody zwolnień i odwrotnego obciążenia znajdziesz w listach kodów EN 16931.

Oficjalne źródło: Belastingdienst, dodatkowe wymogi dotyczące faktur przy dostawach towarów do innych krajów UE.

Faktura uproszczona

Przy niewielkich kwotach dozwolona jest faktura z mniejszą liczbą danych. Dyrektywa VAT zobowiązuje państwa do dopuszczenia jej przy kwotach do 100 euro, przy dokumentach zmieniających fakturę oraz u przedsiębiorców objętych zwolnieniem dla małych przedsiębiorstw (artykuł 220a). Po konsultacji z Komitetem ds. VAT państwo może podnieść ten próg do 400 euro (artykuł 238). Na fakturze uproszczonej znajdują się co najmniej data, dane dostawcy, informacja o tym, co zostało dostarczone, oraz kwota VAT lub dane potrzebne do jej obliczenia (artykuł 226b). Kolejnego numeru ani danych Twojego klienta dyrektywa w tym przypadku nie wymaga. Nie określa też, czy 100 euro to kwota z VAT, czy bez VAT.

KrajPrógCo jest szczególne
Holandia100 euro, według Belastingdienst z VATTe same minimalne dane co w dyrektywie
Belgia100 euro bez VATTakże kolejny numer, Twój numer VAT oraz numer VAT Twojego klienta, a jeśli go nie ma, jego nazwa i adres
Niemcy250 euro, kwota łączna („Kleinbetragsrechnung”)Bez danych klienta i bez numeru faktury; wymagane są natomiast Twoja nazwa i adres, data, co zostało dostarczone, kwota z VAT i stawka
Francja150 euro bez VATNie jest to prawdziwa faktura uproszczona: pominąć można tylko Twój numer VAT i podstawę zwolnienia
  • Gdzie nie jest dozwolona. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie, przy sprzedaży na odległość oraz przy odwrotnym obciążeniu, gdy dostawca nie ma siedziby w państwie, w którym VAT jest należny (artykuł 220a ust. 2). Niemcy wykluczają ją przy każdym odwrotnym obciążeniu (§ 13b UStG), Belgia przy odwrotnym obciążeniu na podstawie artykułu 51 §§ 2 i 4 Btw-Wetboek (belgijskiego kodeksu VAT).
  • W e-fakturze. E-faktura zgodna z EN 16931 również przy niewielkiej kwocie wymaga tych samych pól obowiązkowych. Niemcy zawsze dopuszczają Kleinbetragsrechnung na papierze lub jako PDF, także między firmami, które poza tym muszą wysyłać E-Rechnung. Przeczytaj, kiedy PDF jest e-fakturą.

Oficjalne źródło: Belastingdienst, faktura uproszczona i § 33 UStDV.

Nota kredytowa lub korekta

Błąd na wystawionej fakturze poprawiasz nowym dokumentem, a nie przez zmianę lub usunięcie faktury. Pojęcie „nota kredytowa” nie występuje w dyrektywie VAT. Dyrektywa stanowi, że każdy dokument, który zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej „w sposób wyraźny i jednoznaczny”, uznaje się za fakturę (artykuł 219). Przeczytaj, jak wystawić fakturę korygującą i skorygować VAT.

  • Odwołanie. Zwykle podaje się numer faktury pierwotnej; we Francji co do zasady także jej datę. W Holandii według Besluit administratieve verplichtingen omzetbelasting faktura kredytowa (creditfactuur) i niewycofana faktura pierwotna tworzą razem fakturę i odsyłają do siebie nawzajem. Od 1 lipca 2030 roku numer korygowanej faktury jest w całej UE obowiązkową daną.
  • Nie usuwaj. Musisz przechowywać kopię każdej wystawionej faktury (artykuł 244), a autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność muszą być zapewnione do końca okresu przechowywania (artykuł 233). Usunięcie wystawionej faktury lub ponowne użycie jej numeru jest z tym niezgodne.
  • „Gutschrift” oznacza w Niemczech coś innego. W niemieckiej ustawie o VAT Gutschrift to faktura sporządzona przez klienta, czyli samofakturowanie. Nazwanie tak noty kredytowej dostawcy jest według Bundesfinanzministerium nieszkodliwe, ale pod względem podatkowym słowo to ma właśnie to inne znaczenie.
  • W e-fakturze. Peppol ma własną notę kredytową, z kodem typu 381. Odwołanie do faktury pierwotnej (BG-3, z numerem w BT-25) jest w EN 16931 opcjonalne, ale dla holenderskiego dostawcy obowiązkowe (reguła NL-R-001). Kod 384 dla faktury korygującej jest w Peppol dozwolony tylko wtedy, gdy nabywca i sprzedawca są niemieccy.

Oficjalne źródło: Dyrektywa VAT, artykuł 219.

Dlaczego każde państwo dodaje coś innego

Dla celów VAT podstawa jest w całej UE taka sama. Mimo to listy różnią się w poszczególnych krajach, z czterech powodów.

  • Wybory, które pozostawia sama dyrektywa. Próg faktury uproszczonej, termin dla faktur innych niż wewnątrzwspólnotowe oraz to, czy numer VAT Twojego klienta musi pojawiać się na fakturze częściej (artykuł 227). Z tej ostatniej możliwości korzysta Belgia; Holandia i Niemcy z niej nie korzystają.
  • Przepisy inne niż VAT. Numer KvK (holenderskiej Izby Handlowej) w Holandii wynika z Handelsregisterwet (ustawy o rejestrze handlowym), numer przedsiębiorstwa w Belgii z Wetboek van economisch recht (Kodeksu prawa gospodarczego), SIREN i „RCS” we Francji z Code de commerce, a niemieckie dane o formie prawnej i sądzie rejestrowym z prawa spółek, które wymaga ich na pismach handlowych. Granica z artykułu 273 dotyczy tylko wymogów VAT.
  • Prawo handlowe i prawo dotyczące płatności. Francja poprzez Code de commerce wymaga między innymi terminu płatności, odsetek za opóźnienie w płatności i stałej rekompensaty w wysokości 40 euro za koszty odzyskiwania należności.
  • Krajowe przepisy o VAT i e-faktura. Francja dodała do swoich przepisów o VAT cztery wzmianki, które od 1 września 2026 roku obowiązują duże przedsiębiorstwa i ETI (entreprises de taille intermédiaire), a od 1 września 2027 roku MŚP i mikroprzedsiębiorstwa. Niemcy przy pracach dotyczących nieruchomości wymagają wzmianki o obowiązku przechowywania faktury przez klienta prywatnego. Czy każdy krajowy dodatek mieści się w granicy artykułu 273, to pytanie dla sądu. Na swojej fakturze stosujesz przepis krajowy.

Oficjalne źródło: Dyrektywa VAT, artykuł 273.

Holandia

W Holandii wymogi VAT zawiera artykuł 35a Wet op de omzetbelasting 1968, w literach od a do q. Odpowiadają one artykułowi 226 niemal słowo w słowo. Ponadto:

  • Numer KvK. Przedsiębiorstwa i większość osób prawnych wpisanych do rejestru handlowego umieszczają swój numer KvK na fakturach, listach, zamówieniach i ofertach (artykuł 27 Handelsregisterwet 2007). Nie jest to wymóg VAT, choć Belastingdienst wymienia go na swojej liście.
  • Adres i nazwa. Adres, pod którym Twoje przedsiębiorstwo faktycznie ma siedzibę; sama skrytka pocztowa według Belastingdienst nie wystarcza. Twoja nazwa handlowa jest dozwolona, jeśli figuruje w KvK wraz z adresem i miejscowością.
  • Numeracja. Kolejna, w jednej lub kilku seriach, a każdy numer występuje tylko raz.
  • Termin. Najpóźniej 15. dnia miesiąca następującego po dostawie, dla każdej faktury objętej obowiązkiem fakturowania, a nie tylko w handlu wewnątrzwspólnotowym (artykuł 34g).
  • Waluta i język. Dozwolona jest każda waluta, jeśli VAT jest podany w euro. Inspektor może zażądać tłumaczenia na niderlandzki.
  • Dla administracji centralnej. Przepisy zobowiązują administrację publiczną do odbierania e-faktur. To, że Ty wysyłasz e-fakturę, wynika z warunków zakupów administracji centralnej; jakie dane musi ona zawierać, określa Basisfactuur Rijk opracowany przez Logius. Wymaga on między innymi numeru zamówienia, OIN klienta ze schematem 0190, Twojego numeru KvK, adresu e-mail osoby kontaktowej i Twojego IBAN. Przeczytaj, czego dodatkowo wymaga holenderska administracja centralna.
  • W e-fakturze. Peppol BIS ma reguły, które dotyczą tylko holenderskich dostawców: ulica, miejscowość i kod pocztowy sprzedawcy (NL-R-002), adres holenderskiego nabywcy (NL-R-004), dane płatności (NL-R-007) oraz, przy nocie kredytowej, odwołanie do faktury pierwotnej (NL-R-001). Sam numer KvK nie jest w Peppol obowiązkowy. Jeśli umieszczasz go w BT-30, to ze schematem 0106.

Jak długo przechowywać faktury, przeczytasz w artykule o przechowywaniu faktur w Holandii.

Oficjalne źródło: Belastingdienst, wymogi dotyczące faktur i Handelsregisterwet 2007, artykuł 27.

Belgia

Belgijskie wymogi VAT zawierają artykuł 53 § 2 Btw-Wetboek i artykuł 5 KB nr. 1. W kilku punktach wykraczają one poza artykuł 226:

  • Numer VAT Twojego klienta na każdej fakturze, jeśli go ma, nie tylko przy odwrotnym obciążeniu.
  • Adres Twojej siedziby: siedziby administracyjnej lub statutowej.
  • Odwołanie do wcześniejszych dokumentów, jeśli dla tej samej czynności istnieje więcej niż jedna faktura lub dokument.
  • Termin. Najpóźniej 15. dnia miesiąca następującego po zdarzeniu powodującym powstanie obowiązku podatkowego.
  • Inne przepisy. Przedsiębiorstwo podlegające obowiązkowi wpisu umieszcza na fakturach swój numer przedsiębiorstwa (artykuł III.25 Wetboek van economisch recht). Po zmianie tego artykułu w 2022 roku należy do tego również rachunek płatniczy w banku w Europejskim Obszarze Gospodarczym. Według federalnego portalu e-fakturowania dane takie jak forma prawna i RPR (rejestr osób prawnych) wynikają z Wetboek van vennootschappen en verenigingen (Kodeksu spółek i stowarzyszeń, artykuł 2:20).
  • Od 1 stycznia 2026 roku ustrukturyzowana e-faktura. Między podatnikami VAT z siedzibą w Belgii jest to standardowo faktura Peppol BIS przesyłana przez sieć Peppol. Kto nie może wystawić lub odebrać ustrukturyzowanej e-faktury, ryzykuje według FOD Financiën (Federalnej Służby Publicznej Finanse) karę pieniężną w wysokości 1500, 3000 lub 5000 euro.
  • W e-fakturze. Według federalnego portalu e-fakturowania dane z zakresu prawa spółek należy umieszczać najlepiej w BT-33, a długie klauzule VAT jako notatkę w BT-22 lub w tekście zwolnienia BT-120 przy zestawieniu VAT.
  • Dla administracji publicznej. Faktury w zamówieniach publicznych muszą z reguły być elektroniczne, przez Peppol. Zamówienia poniżej 3000 euro bez VAT nie są objęte tym obowiązkiem, ale instytucja zamawiająca może być surowsza, a federalne organy administracji muszą według FOD BOSA wymagać e-faktur także poniżej tego progu. Dodatkowe dane, takie jak numer zamówienia, mogą wynikać z warunków danej instytucji publicznej, na przykład FOD Mobiliteit (Federalnej Służby Publicznej Mobilność i Transport).

Więcej o belgijskim obowiązku przeczytasz w artykule o belgijskich zasadach od 2026 roku i na stronie Belgia 2026.

Oficjalne źródło: FOD Financiën, KB nr. 1, artykuł 5.

Niemcy

W Niemczech obowiązkowe dane określają § 14 Abs. 4 UStG (dziesięć punktów) i § 14a UStG (przypadki szczególne). Różnice w stosunku do artykułu 226:

  • Steuernummer lub USt-IdNr. Wystarczy jeden z nich.
  • Data dostawy zawsze. Także wtedy, gdy jest taka sama jak data wystawienia; wystarczy miesiąc kalendarzowy. Tylko na „sonstige Rechnung” dopuszczalne jest zdanie w rodzaju „Leistungsdatum entspricht Rechnungsdatum” (data świadczenia odpowiada dacie faktury).
  • Luki w numeracji są dozwolone. Numer musi być unikalny; serii bez luk Bundesfinanzministerium nie wymaga.
  • Uzgodnione z góry rabaty muszą być na fakturze. Przy skoncie (Skonto) wystarczy zdanie w rodzaju „2 % Skonto bei Zahlung bis” (2% skonta przy zapłacie do).
  • Wzmianka o przechowywaniu przy pracach dotyczących nieruchomości: informacja, że klient prywatny musi przechowywać fakturę przez dwa lata.
  • Stałe wzmianki mogą być w innym języku UE, na przykład „Reverse charge” i „Self-billing” (Bundesfinanzministerium, 17 września 2025 roku).
  • Termin. Sześć miesięcy. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie i usłudze w innym państwie członkowskim najpóźniej 15. dnia następnego miesiąca.
  • Prawo spółek. Na pismach handlowych („Geschäftsbriefe”) prawo spółek wymaga formy prawnej, siedziby, sądu rejestrowego i numeru w rejestrze, a w przypadku GmbH także wszystkich członków zarządu (§ 35a GmbHG). Faktura nie jest tam wymieniona z nazwy.
  • E-Rechnung. Między firmami z siedzibą w Niemczech faktura musi z reguły być E-Rechnung, z przepisami przejściowymi do końca 2026 i do końca 2027 roku. Wszystkie obowiązkowe dane muszą być w części ustrukturyzowanej; odesłanie do załącznika PDF lub link nie wystarczą.
  • W Peppol między dwiema stronami niemieckimi obowiązkowe są także referencja nabywcy (BT-10, reguła DE-R-015) i dane płatności (DE-R-001).
  • Dla administracji federalnej (Bund). Tam przepisy (§ 5 ERechV) wymagają oprócz danych VAT także Leitweg-ID, danych bankowych, warunków płatności i adresu e-mail. Leitweg-ID dotyczy faktur dla administracji publicznej, a nie faktur między firmami. Podstawą jest XRechnung; dozwolony jest też inny format zgodny z EN 16931.

Przeczytaj też, jak utworzyć XRechnung, oraz o niemieckich regułach w Peppol.

Oficjalne źródło: § 14 UStG i § 14a UStG.

Francja

We Francji wzmianki podatkowe określa artykuł 242 nonies A załącznika II do Code général des impôts. Code de commerce dodaje wzmianki z zakresu prawa handlowego. Różnice w stosunku do artykułu 226:

  • Numeracja. Jeden numer w chronologicznej i ciągłej serii; oddzielne serie tylko wtedy, gdy uzasadnia to Twoja działalność.
  • Opis. Dla każdego towaru lub usługi ilość, dokładne określenie, cena jednostkowa bez VAT i stawka.
  • Cztery nowe wzmianki. Numer SIREN Twój i Twojego klienta; adres dostawy, jeśli różni się od adresu Twojego klienta; to, czy faktura dotyczy wyłącznie towarów, wyłącznie usług czy obu; oraz „Option pour le paiement de la taxe d’après les débits”, jeśli wybrano tę opcję. Dotyczą one faktur dużych przedsiębiorstw i ETI (entreprises de taille intermédiaire) od 1 września 2026 roku, a MŚP i mikroprzedsiębiorstw od 1 września 2027 roku.
  • Prawo handlowe. Artykuł L441-9 Code de commerce wymaga między innymi terminu płatności, warunków przy wcześniejszej zapłacie, odsetek za opóźnienie w płatności, stałej rekompensaty w wysokości 40 euro za koszty odzyskiwania należności, odmiennego adresu do faktury oraz numeru zamówienia, jeśli Twój klient wcześniej je sporządził.
  • Wpis do rejestru. Twój SIREN, „RCS” wraz z miejscowością sądu rejestrowego (greffe) oraz Twoja siedziba (artykuł R123-237 Code de commerce).
  • Termin. Co do zasady natychmiast przy dostawie. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie i przy usługach objętych odwrotnym obciążeniem najpóźniej 15. dnia następnego miesiąca.
  • Kary. 15 euro za każdą brakującą lub nieprawidłową wzmiankę, łącznie najwyżej jedna czwarta kwoty faktury (artykuł 1737 CGI). Niewystawienie obowiązkowej e-faktury w formie elektronicznej kosztuje 50 euro za fakturę, maksymalnie 15 000 euro rocznie. Pierwsze naruszenie w bieżącym roku i w trzech poprzednich latach pozostaje bez kary, jeśli naprawisz je z własnej inicjatywy albo w ciągu trzydziestu dni od pierwszego wezwania administracji podatkowej.
  • E-faktura. Między przedsiębiorcami z siedzibą we Francji przez plateforme agréée. Każde przedsiębiorstwo objęte reformą musi od 1 września 2026 roku móc odbierać e-faktury.
  • Dla administracji publicznej. Przez Chorus Pro. Przepisy (artykuł D2192-2 Code de la commande publique) wymagają między innymi numeru zamówienia lub zobowiązania (engagement), code service jednostki, która płaci, oraz numeru SIRET obu stron. Chorus Pro ogranicza numer faktury do 20 znaków.
  • Nowy kodeks od 1 stycznia 2027 roku. Ustawowa część przepisów o VAT przechodzi wtedy do Code des impositions sur les biens et services (CIBS). Między innymi termin wystawienia faktury obowiązuje nadal, dopóki nie zostanie przejęty w przepisach wykonawczych. Po tej dacie sprawdź odesłania do przepisów w tekstach swoich faktur.

Przeczytaj też, co zmieniło się we Francji, oraz o e-fakturowaniu we Francji.

Oficjalne źródło: Service-public.fr, obowiązkowe wzmianki na fakturze.

Od 1 lipca 2030 roku: co dodaje ViDA

Dyrektywa (UE) 2025/516, znana jako ViDA, zmienia artykuł 226 od 1 lipca 2030 roku dla wszystkich państw członkowskich:

  • Transakcja trójstronna. Jeśli Twój klient jest zobowiązany do zapłaty VAT od dostawy w ramach transakcji trójstronnej (artykuł 197), na fakturze oprócz wzmianki o odwrotnym obciążeniu pojawiają się dodatkowo wyrazy „transakcja trójstronna”.
  • Numer korygowanej faktury, na fakturze korygującej (nowy pkt 16).
  • Rachunek, na który Twój klient może zapłacić (nowy pkt 17): numery rachunków bankowych lub numery rachunków wirtualnych dostawcy lub usługodawcy lub dowolne inne identyfikatory, które jednoznacznie identyfikują rachunki. Słowo IBAN w nim nie występuje.
  • Bez terminu płatności. ViDA nie dodaje go do artykułu 226.
  • Szybsze fakturowanie. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie i przy odwrotnym obciążeniu na podstawie artykułów od 194 do 197, na przykład przy usłudze na rzecz firmy w innym państwie UE, najpóźniej dziesięć dni od zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego. Fakturę zbiorczą najpóźniej dziesięć dni po zakończeniu miesiąca kalendarzowego.
  • E-faktura staje się regułą, zgodnie z EN 16931; w przypadku transakcji krajowych państwa mogą dopuścić także inne normy. Mogą też nadal akceptować papier i inne formaty w przypadku transakcji bez obowiązku sprawozdawczego.

Co to oznacza w poszczególnych krajach, przeczytasz w artykule o obowiązku e-faktury w poszczególnych krajach.

Oficjalne źródło: Dyrektywa (UE) 2025/516.

Co się dzieje, gdy brakuje danej

  • Dla Twojego klienta: odliczenie. Dyrektywa VAT wiąże prawo do odliczenia z posiadaniem faktury wystawionej zgodnie z przepisami (artykuł 178). Trybunał Sprawiedliwości orzekł w sprawie Barlis (C-516/14), dotyczącej zbyt ogólnego opisu i daty świadczenia, że administracja podatkowa nie może odmówić odliczenia wyłącznie dlatego, że faktura nie spełnia wymogów formalnych, jeśli dysponuje wszystkimi informacjami potrzebnymi do zbadania przesłanek materialnych. Holenderski Besluit administratieve verplichtingen omzetbelasting przejmuje tę zasadę. W Niemczech Twój klient co do zasady traci odliczenie, dopóki nie ma skorygowanej faktury.
  • Korekta działa wstecz. Według Trybunału w sprawie Senatex (C-518/14), dotyczącej później skorygowanego numeru VAT, państwo nie może uznawać skorygowanej faktury wyłącznie na przyszłość.
  • Dla Ciebie: kary, w każdym kraju inne. Holandia: administracyjna kara pieniężna za uchybienie (verzuimboete) do 6709 euro (artykuł 67ca Algemene wet inzake rijksbelastingen, holenderskiej ordynacji podatkowej). Belgia: według FOD Financiën proporcjonalna kara pieniężna (KB nr. 41). Niemcy: faktura bez wszystkich obowiązkowych danych nie jest wykroczeniem („Ordnungswidrigkeit”); ryzyko dotyczy odliczenia przez Twojego klienta. Francja: 15 euro za wzmiankę, maksymalnie jedna czwarta kwoty faktury. Kto narusza artykuł L441-9 Code de commerce, ryzykuje administracyjną karę pieniężną do 75 000 euro dla osoby fizycznej i 375 000 euro dla osoby prawnej.
  • Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie: zwolnienie. Bez ważnego numeru VAT Twojego klienta stawka 0% nie ma w Holandii zastosowania.
  • W przypadku administracji publicznej: odrzucenie. Holenderska administracja centralna zgodnie ze swoimi warunkami zakupów nie musi płacić faktury, która nie spełnia jej wymogów, a termin płatności wtedy nie zaczyna biec. Niemiecka administracja federalna (Bund) automatycznie odrzuca fakturę wadliwą pod względem formalnym. Chorus Pro ją odrzuca, a Ty wysyłasz nową fakturę z nowym numerem.

Przeczytaj też, co możesz udowodnić przy spornej fakturze.

Oficjalne źródło: Trybunał Sprawiedliwości, sprawa C-516/14 (Barlis).

Najczęstsze błędy i jak ich unikać

  1. Zbyt ogólny opis. Opis „usługi prawne wykonane do dnia dzisiejszego” a priori nie spełnia wymogów, orzekł Trybunał w sprawie Barlis; Bundesfinanzministerium również uznaje „Beratungsleistung” (doradztwo) i „Bauarbeiten” (roboty budowlane) za zbyt ogólne. Podaj, co zostało dostarczone i w jakiej ilości, a przy okresie datę początkową i końcową.
  2. Pomijanie daty dostawy. W Niemczech musi być zawsze, a w e-fakturze dla wewnątrzwspólnotowej dostawy również. Zawsze ją wypełniaj, także wtedy, gdy jest taka sama jak data wystawienia.
  3. Tylko „zwolnione” lub „0%”. W Holandii to za mało. Podaj podstawę lub przepis prawny.
  4. VAT na fakturze z odwrotnym obciążeniem. Ten VAT jest wtedy należny od Ciebie. Ustaw stawkę i kwotę VAT na zero i podaj „odwrotne obciążenie”.
  5. Niesprawdzenie numeru VAT Twojego klienta. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie zależy od niego zwolnienie. Sprawdź numer przed wystawieniem faktury.
  6. Faktura uproszczona tam, gdzie jest niedozwolona, na przykład przy wewnątrzwspólnotowej dostawie lub przy odwrotnym obciążeniu, gdy dostawca nie ma siedziby w państwie, w którym VAT jest należny. Niemcy wykluczają każde odwrotne obciążenie. Stosuj tam pełną fakturę.
  7. Dwukrotne użycie numeru lub usunięcie faktury. Każdy numer nadawaj tylko raz, a błędy poprawiaj notą kredytową lub innym dokumentem korygującym, który odsyła do faktury pierwotnej.
  8. Sama skrytka pocztowa jako adres. W Holandii to za mało. Podaj adres faktycznej siedziby.
  9. W e-fakturze: dane tylko w załączniku PDF. W Niemczech liczy się tylko część ustrukturyzowana. Każdą obowiązkową daną umieść we własnym polu.
  10. W e-fakturze przy odwrotnym obciążeniu: numer w rejestrze handlowym Twojego klienta zamiast jego numeru VAT. Walidator go przepuszcza, prawo nie. Wypełnij BT-48.
  11. W Peppol: brak adresu elektronicznego albo brak zarówno referencji nabywcy, jak i numeru zamówienia. Faktura nie przechodzi walidacji. Przy przyjmowaniu zlecenia poproś swojego klienta o jego identyfikator Peppol i jego referencję.

Oficjalne źródło: Belastingdienst, sprawdzanie numerów identyfikacyjnych VAT.

Najczęściej zadawane pytania

Co jako minimum musi zawierać faktura w UE? Dane z artykułu 226 dyrektywy VAT: data wystawienia, unikalny kolejny numer, Twój numer VAT, Twoja nazwa i adres oraz nazwa i adres Twojego klienta, co i w jakiej ilości zostało dostarczone, data dostawy, jeśli się różni, kwoty według stawek VAT, stawka i kwota VAT. Przy odwrotnym obciążeniu lub wewnątrzwspólnotowej dostawie dochodzą numer VAT Twojego klienta i właściwa wzmianka.

Czy państwo może wymagać więcej niż artykuł 226? Dla celów VAT dyrektywa to ogranicza: lista jest zamknięta, z wyjątkiem sytuacji, w których sama dyrektywa pozostawia swobodę, na przykład w odniesieniu do numeru VAT Twojego klienta (artykuł 227), a artykuł 273 zakazuje nakładania dodatkowych obowiązków dotyczących fakturowania w ramach uprawnienia do przeciwdziałania oszustwom. Inne przepisy wymagają natomiast więcej, na przykład numeru KvK w Holandii, numeru przedsiębiorstwa w Belgii i wzmianek z zakresu prawa handlowego we Francji. Francja dodała też wzmianki dotyczące VAT. Na swojej fakturze stosujesz przepisy danego kraju.

Czy mój numer KvK musi być na fakturze? Jeśli Twoje przedsiębiorstwo jest wpisane do rejestru handlowego, z reguły tak. Artykuł 27 Handelsregisterwet 2007 wymaga od wpisanych przedsiębiorstw i osób prawnych umieszczania numeru na fakturach, listach, zamówieniach i ofertach. Nie jest to wymóg VAT. Peppol go nie wymusza; w fakturze Peppol umieść go w BT-30, ze schematem 0106.

Kiedy mogę wysłać fakturę uproszczoną? W Holandii do 100 euro, według Belastingdienst z VAT. W Belgii do 100 euro bez VAT, z kolejnym numerem i danymi Twojego klienta. W Niemczech do 250 euro. Francja stosuje próg 150 euro, ale pozwala wtedy pominąć tylko dwie wzmianki. Nigdzie przy wewnątrzwspólnotowej dostawie, sprzedaży na odległość ani odwrotnym obciążeniu, gdy dostawca nie ma siedziby w państwie, w którym VAT jest należny.

Co umieścić na fakturze bez VAT? Powód. Przy odwrotnym obciążeniu „odwrotne obciążenie” lub stały termin danego kraju oraz numer VAT Twojego klienta. Przy wewnątrzwspólnotowej dostawie oba numery VAT i zwolnienie. Przy innym zwolnieniu odesłanie do zwolnienia, najlepiej z podstawą lub przepisem prawnym; w Holandii samo „zwolnione” to za mało.

Czy e-faktura, która przechodzi walidację, jest też kompletna pod względem prawnym? Niekoniecznie. Walidator sprawdza reguły EN 16931 i Peppol BIS. Przepuszczają one na przykład przy odwrotnym obciążeniu numer w rejestrze handlowym Twojego klienta zamiast jego numeru VAT, a sama EN 16931 także adres z samym kodem kraju. I odwrotnie: prawnie kompletna faktura może nie przejść walidacji, bo brakuje pola technicznego, na przykład adresu elektronicznego.

Jakie nowe wzmianki obowiązują we Francji? Cztery: numer SIREN obu stron, adres dostawy, jeśli jest inny, to, czy chodzi o towary, usługi czy jedno i drugie, oraz wybór rozliczania VAT na podstawie fakturowania („débits”), jeśli taki wybór został dokonany. Dla dużych przedsiębiorstw i ETI od 1 września 2026 roku, dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw od 1 września 2027 roku.

Co zmieni się na fakturach w 2030 roku? Od 1 lipca 2030 roku dyrektywa VAT wymaga także podania rachunku, na który Twój klient może zapłacić, numeru faktury pierwotnej na fakturze korygującej, a przy transakcji trójstronnej wzmianki „transakcja trójstronna”. Faktury dotyczące wewnątrzwspólnotowych dostaw i odwrotnego obciążenia na podstawie artykułów od 194 do 197 muszą być wtedy wystawione w ciągu dziesięciu dni. Termin płatności nie dochodzi.

Co robi SealDoc

SealDoc zamienia dane faktury z Twojego własnego oprogramowania w e-fakturę zgodną z EN 16931: Factur-X, XRechnung lub fakturę Peppol BIS. Każda faktura przechodzi przez schemat i reguły walidacji danego formatu, a na wyjściu pojawia się tylko faktura, która przejdzie tę kontrolę. To jest techniczna warstwa z tego artykułu; warstwę prawną sprawdzasz za pomocą poniższej listy kontrolnej. Walidatory na stronie są bezpłatne. Przeczytaj, jak tworzyć e-faktury bez wymiany programu księgowego.

Podsumowanie

  • Na każdej fakturze VAT w UE znajdują się dane z artykułu 226 dyrektywy VAT. Dla celów VAT jest to lista zamknięta.
  • Przy odwrotnym obciążeniu potrzebna jest stała wzmianka, przy zwolnieniu i wewnątrzwspólnotowej dostawie odesłanie do zwolnienia. Przy odwrotnym obciążeniu i wewnątrzwspólnotowej dostawie także numer VAT Twojego klienta.
  • To, co dodają państwa, wynika częściowo z innych przepisów: numer KvK w Holandii, numer przedsiębiorstwa w Belgii, prawo spółek w Niemczech i Code de commerce we Francji. Częściowo wynika z krajowych przepisów o VAT, takich jak cztery francuskie wzmianki obowiązujące od 2026 lub 2027 roku.
  • E-faktura ma drugą warstwę. Peppol BIS wymaga danych technicznych, których nie wymaga prawo, a poprawna e-faktura nie jest automatycznie kompletna pod względem prawnym.
  • Błąd poprawiasz dokumentem, który odsyła do faktury pierwotnej, na przykład notą kredytową, a nie przez usunięcie faktury.
  • Od 1 lipca 2030 roku dochodzą numer rachunku, numer korygowanej faktury i „transakcja trójstronna”.

Lista kontrolna: jak sprawdzić fakturę

Lista ma pięć części i nie każdy punkt jest wymogiem prawnym. Część A dotyczy każdej faktury VAT. Część B dotyczy tylko wskazanej sytuacji. Część C to wymogi krajowe, często wynikające z przepisów innych niż VAT. Część D to wymagania techniczne e-faktury: nie są to wzmianki wymagane przez prawo, ale bez tych danych e-faktura zostaje odrzucona. Część E dotyczy tylko sytuacji, gdy Twoim klientem jest administracja publiczna.

A. Zawsze obowiązkowe na fakturze VAT (artykuł 226)

  1. Data wystawienia.
  2. Unikalny numer, który nie był wcześniej użyty.
  3. Twoja nazwa, adres i numer VAT.
  4. Nazwa i pełny adres Twojego klienta.
  5. Dla każdej pozycji: co i w jakiej ilości zostało dostarczone, na tyle konkretnie, by dało się to sprawdzić, z ceną jednostkową bez VAT.
  6. Dla każdej stawki lub zwolnienia podstawa opodatkowania, a przy pozycjach opodatkowanych stawka i kwota VAT, przy czym kwota VAT w walucie krajowej.

B. Tylko jeśli ma zastosowanie (artykuł 226)

  1. Data lub okres dostawy, jeśli są określone i różnią się od daty wystawienia.
  2. Rabaty, które nie są już uwzględnione w cenie.
  3. Odwrotne obciążenie: „odwrotne obciążenie” lub stały termin danego kraju, numer VAT Twojego klienta i brak VAT.
  4. Zwolnienie: odesłanie do zwolnienia. Podaj podstawę lub przepis prawny; w Holandii samo „zwolnione” to za mało.
  5. Wewnątrzwspólnotowa dostawa: oba numery VAT, sprawdzony numer VAT Twojego klienta, zwolnienie oraz faktura najpóźniej 15. dnia następnego miesiąca.
  6. Samofakturowanie lub procedura marży: stała wzmianka. Przedstawiciel podatkowy: jego numer VAT, nazwa i adres.
  7. Nota kredytowa lub korekta: odwołanie do faktury pierwotnej, zwykle z jej numerem (we Francji co do zasady także z datą).

C. Czego dodatkowo wymaga państwo (prawo krajowe)

  1. Holandia: Twój numer KvK (Handelsregisterwet) i adres faktycznej siedziby, a nie tylko skrytka pocztowa.
  2. Belgia: numer VAT Twojego klienta, jeśli go ma, Twój numer przedsiębiorstwa i rachunek płatniczy, a między firmami z siedzibą w Belgii ustrukturyzowana e-faktura, standardowo Peppol BIS.
  3. Niemcy: data dostawy zawsze, także wtedy, gdy jest taka sama jak data wystawienia; w przypadku GmbH dane, których § 35a GmbHG wymaga na pismach handlowych; a między niemieckimi firmami E-Rechnung, gdy tylko wygasną przepisy przejściowe.
  4. Francja: Twój SIREN i „RCS”, termin płatności, odsetki za opóźnienie i 40 euro oraz cztery nowe wzmianki od daty, która dotyczy Twojego przedsiębiorstwa.

D. Tylko dla e-faktury: wymagania techniczne (EN 16931 i Peppol BIS)

  1. Każda dana we własnym polu, nie tylko w załączniku PDF. W Niemczech jest to również wymóg podatkowy.
  2. W Peppol: adres elektroniczny Twój i Twojego klienta oraz referencja nabywcy lub numer zamówienia.

E. Tylko dla administracji publicznej

  1. To, czego wymaga ten nabywca. W Niemczech i we Francji określa to prawo, na przykład Leitweg-ID lub code service. W przypadku holenderskiej administracji centralnej wynika to z warunków zakupów i Basisfactuur Rijk, na przykład numer zamówienia i OIN.

Następnie sprawdź e-fakturę bezpłatnym walidatorem Factur-X lub XRechnung. Pozytywny wynik oznacza, że plik spełnia reguły, które sprawdza ten walidator. Części od A do C, a w Peppol także punkt 19, nadal sprawdzasz samodzielnie.

Sprawdź, czy numer VAT jest zarejestrowany w Peppol →
← Powrót do wszystkich artykułów